Premda je kićenje božićnog drvca star običaj, u nekim krajevima on nije bio raširen sve do sredine 19 veka, kada se širi uglavnom pod uticajem nemacke tradicije i prostorno-političkih dodira. Bez obzira na to što kićenje drvca nije bilo rašireno, domovi su se pre svejedno na Badnjak kitili cvecem i plodovima, a posebno zelenilom, a to su najčešće činila deca. Isprva su se kitila belogorična stabla, a posle zimzelena, i to vocem, najčešće jabukama, ali i sljivama, raznim poslasticama i ukrasima napravljenim od papira, najčešće lancima i raznim nitima. Čest su ukras bili pozlaćeni orasi i lešnici kojima se kitilo drvce, a najčešće su se postavljale sveće, simboli nade i božanstva. Posle su se postavljali i komadići vate, voska ili papira koji su simbolizovali sneg na drvcetu i tako ga ukrašavali. Imućniji su imali posebne figurice i ukrase.
Ispod drvca redovno su se stavljale jaslice, napravljene najčešće od drveta. Na početku su bile samo u crkvama i kod bogatih ljudi, a često je postojalo "nadmetanje" ko će napraviti lepše jaslice.
Božićno drvce je jedan nepresušni izvor inspiracije pa je ovaj put i meni poslužilo...
Dostupno samo u kompletu
Materijal: silver clay (srebrna glina, nakon pečenja 99,9% čisto srebro) i prsten i minđuše su na pola bez patine, pola sam "presvukla" crnom patinom, da bi neravnine došle do izražaja.